Zondag 21-08-2011

Verslag: Virtus 4-Roosendaal 5
Daar gingen we dan. Na, voor de meesten, weken van zon, zee, strand en alcohol was het weer tijd voor het echte werk. Bij het verzamelen was het al duidelijk te zien dat iedereen er veel zin in had; We mochten weer, eindelijk.

Met tien man van onszelf (Bart A. zou er ook zijn, maar die was spoorloos, zelfs z’n moeder wist niet waar die uitging) en met twee hulpspelers uit de A Paulvoo (a5) en Tom (a2); dank voor de medewerking en inzet! Gingen we op pad richting Zevenbergen voor de bekerkraker tegen Virtus 4. We wisten niet veel van de tegenstander, behalve dat ze een klasse hoger speelde, dus dat beloofde een zware kluif te worden voor ons.

Na een pittige warming-up begonnen we aan de aftrap. En of het door de hitte kwam of door het feit dat het de eerste wedstrijd was weet niemand, maar we begonnen niet al te sterk. Na een lange bal van achteruit zette de spits van Virtus het op een lopen, en ondanks dat ie niet heel sterk verdedigd werd, schoot ie van een onmogelijke hoek hem wel prachtig binnen (een lob van ver buiten de 16 die via de paal en Palings binnenviel). Maarja, niet getreurd, want er was nog niks verloren.

We begonnen steeds beter in ons spel te komen. Al was het nog niet ‘je van het’. De 1-1 kwam dan ook ietwat uit de lucht vallen. Na 22 minuten mocht Tom een corner nemen, die Bart aannam en langs de keeper tikte.

Het ging steeds beter. Aardige combinaties en kansen volgden elkaar op en ondanks dat Virtus niet meer in het spel voorkwam, bleef de voorsprong toch uit. Virtus beperkte zich op de bal naar voren rossen en erachteraan rennen. En gek genoeg resulteerde dit nog in een succesje ook. Een trap van achteruit viel over onze laatste linie heen. En had eigenlijk voor Palings moeten zijn, maar die hoorde de dreunen van Decibel nog in z’n oren en reageerde dus iets te laat waardoor een aanvaller van Virtus de bal over hem heen kon koppen; 2-1.

Even balen dit natuurlijk, maar doordat we vertrouwen hadden in een goede afloop en toch aardig speelden lieten we de koppies niet hangen en bleven we rustig doorspelen. Op slag van rust kwam dan toch die o, zo, bevrijdende treffer. Pynco speelde Bart aan op de rand van de 16, en na een paar keer kappen en draaien schoot hij de 2-2 met links langs de keeper.

Enkele seconden later floot de scheidsrechter voor rust. Na een donderspeech van gelegenheidstrainer Renevoo en gelegenheidsassistent Hector M begonnen we enorm scherp aan de tweede helft. Althans, zo leek het. De eerste minuten combineerde we goed en was Virtus helemaal de weg kwijt. Zelfs de eerste aftrap ging fout. Maar toch kwamen we op een hele knullige manier weer op achterstand. Een foutieve terugspeelbal werd afgestraft door de net ingevallen spits van Virtus; 3-2.

We lieten de moed niet zakken want we waren gewoon duidelijk beter. En we wisten natuurlijk dat het ‘Roosendaals Kwartiertje’ (minuut 50 tot 65) nog moest komen. Tijdens deze minuten wilde het eindelijk eens lukken voor ‘Rood-wit-blauw’. Want waar eerst de kansen niet werden afgemaakt was het hier wel zo. Het begon met Roosendaal-debutant Wessel ‘Balotelli’ Boor. Na een prachtige stjeekpaas van Elekiam tikte Wessel met een uitschuifbeen de bal langs de keeper; 3-3.
Hierna was het wederom de beurt aan Bart die na een solo zijn derde van de middag liet aantekenen; 3-4.

Nog binnen het ‘Roosendaals-Kwartiertje’ besliste Pynco de wedstrijd met een prachtige lob na een mooi balletje over de verdediging van Bart. 3-5.

We moesten nog 25 minuutjes voetballen, en hadden de drie punten voor ons gevoel al in de tas. Het enige minpuntje was dat na het uitvallen van Paulvoo ook grote broer Ruudvoo uitviel na een tikje op z’n al pijnlijke enkel en we dus met 10 man verder moesten. Zo zie je maar weer wat voor hechte familieband de familie-voo heeft. Want na 70 minuten elkaar missen stonden de broeders samen met trainer Renevoo weer samen langs de zijkant.

Veel veranderde er trouwens niet aan het spelbeeld, want we speelden de wedstrijd heel rustig uit. Brian mocht ook z’n doelpuntje meepikken door een vrije trap, waarvan iedereen inclusief ons ma die in Eindhoven was kon zien waar die hem ging schieten (alleen de keeper had het gelukkig nog niet echt door), rustig laag in het hoekje binnen te schieten ; 3-6.

Na een slotoffensiefje van Virtus werd nog wel de 4-6 gemaakt, maar verder kwamen ze niet.

Mannen, het was nog even wennen, maar als we nu al zo kunnen spelen denk ik dat als we een beetje ingespeeld gaan raken we nog ver kunnen geraken in zowel de beker als de competitie.

Tot woensdag allemaal!

Door Bart van Gerwen